Luisterkind luistert op 4 mei

geplaatst in: Uncategorized | 0

Zonet mogen luisteren naar een jongetje geboren en gestorven in oorlog

#Luisterkindluistertop4mei

Hij vroeg me dit stukje van de afstemming met jullie te delen…

Hij neemt me terug bij de hand en mee naar een plaats die dat licht en die speelsheid vertegenwoordigt. We zijn nu op een grote weide, ik zie nog veel kinderen om me heen. Kinderen van verschillende leeftijden die aan het lachen en spelen zijn. Ik zie kinderen spelen met een bal, in een kring, liggend bij elkaar, meisje die elkaars haar vlechten, jongens die ravotten.

De jongen kijkt met een grote lach om zich heen en dan hoor ik hem voor het eerste spreken, met zijn eigen stem. Dankzij jou heb ik de kracht gevonden om deze plaats te vinden. Dankzij jij en de anderen mensen die luisteren vandaag is deze mooie plaats ontstaan. Een grootse speelweide voor alle kinderen die nooit konden spelen, die nooit echt kind konden zijn. Alle kinderen, ook grote kinderen, hebben het nodig om te spelen. Hij geeft me nog een dikke knuffel en we zetten ons neer in het gras van de weide. Het is er zo mooi en zo vrij. De perfecte plaats om vrij te spelen in alle veiligheid.

Het is hier echt prachtig, zeg ik.
Ja hé, antwoord de jongen.
Het zou super zijn als alle kinderen in nood deze mooie veilige haven zouden kunnen vinden. Heb jij een idee hoe we hiervoor kunnen zorgen? Vraag ik de jongen.
Hij staat enthousiast recht en roept alle kinderen samen om in een grote kring te gaan staan.

Het duurt eventjes voordat iedereen er in staat.

Jij mag in het midden gaan staan zegt hij, samen met de andere luisterkindwerkers. Jullie gaan het licht vormen dat de kinderen gaat aantrekken zegt hij. Net zoals een vuurtoren. Jullie licht zal hen leiden naar deze plaats, waar ze toch even de vrijheid en speelsheid morgen ervaren die ze gemist hebben in hun leven.

Mijn collega’s en ik lachen, wat onwennig, naar elkaar. De kinderen rondom ons beginnen te zingen en te dansen om ons heen. Ze gaan sneller en sneller en wat een plezier. Ik merk op dat er een groot wit licht uit ons, de luisterkindwerkers, komt te stralen. Het wit licht bundelt zich samen en vormt een regenboogbrug in de lucht.

In de verte zie ik al kinderen die zich voor de brug verzamelen. De groep kinderen rondom ons heen begint deze kinderen zingend uit te nodigen. De kinderen aan de andere kan van de brug, komen in beweging.

Ik kijk in volle bewondering. De jongen maakt zich los uit de cirkel en komt naar me toe.
Deborah, zo mooi wat we samen neergezet hebben.
Ik ben wat ongerust dat wanneer de afstemming gedaan is, dit ook gedaan is.
Neen hoor lacht hij, kijk maar.

Ik kijk en zie uit iedere luisterkindwerker een lichtballon komen.
Die lichtballonnen zullen de brug in stand houden zolang het nodig is verzekert hij mij. En als er meer energie nodig is, dan maken we weer een cirkel en zingen we.
Oooh dat is mooi. Het zou jammer zijn moest deze mooie plaats ophouden met bestaan.
De wijze jongen lacht, alles is eindig hé, maar niet ongerust zijn deze plaats zal blijven bestaan zolang het nodig is.

Nogmaals bedankt Deborah en ook de andere luisterkindwerkers. Mijn mama had gelijk zei hij er is altijd hoop, licht en liefde.